Boże ciało – wiersz

Boże ciało

moje ciało mi przypomniało,
skąd jestem i po co…
zdziwiłem się niemało,
gdy w jego DNA
zacząłem odkrywać
swoje Boskie Ja

to naprawdę tu?
w tym miejscu, co było
obiektem nienawiści
teraz może się marzenie
o miłości ziścić?

tak, to tu
– zasłona spadła
wyjmuję ciało
z celów mych imadła
i odprężam się w Duszy
ona wie, jak nim poruszyć

a więc idę śmiało,
to nie idzie ciało,
lecz Bóg w moim
człowieku

Rafał Wereżyński
19.06.2025